naglowek3.jpg
Czwartek, 21.09.2017    
Imieniny: Darii, Mateusza, Wawrzyńca
Dyżury aptek:
Przydatne linki

pz.jpg
obywatel_slider.(5047590_3443284).jpg
LOGO Razem Bezpieczniej.jpg
Zarządzanie kryzysowe

Pojęcie zarządzanie w tradycyjnym rozumieniu to permanentny proces decydowania. W sytuacjach kryzysowych zarządzanie ma na celu zwiększenie poczucia bezpieczeństwa i efektywności prowadzonych działań ratowniczych.

Termin zarządzanie kryzysowe pojawił się w Polsce po powodzi w 1997 r. Po tej dacie podjęte zostały doraźne regulacje prawne, które częściowo poprawiły sytuację w tym zakresie, ale nie stworzyły podwalin pod budowę kompleksowego systemu ochrony ludności. Jedną z prób uregulowania tej problematyki jest ustawa z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym (ZK).

Nasz kraj oparty jest na systemie administracji publicznej, która w czasie wystąpienia sytuacji kryzysowej przejmuje rolę koordynującą w zależności od poziomu na jakim wystąpiło zagrożenie. Każdy z poziomów administracji inaczej będzie definiował sytuację kryzysową i uzależniał ją odpowiednio od skali zagrożenia jakie sytuacja będzie powodowała.

Definicję zarządzania kryzysowego zawiera przywołana powyżej ustawa ZK - "jest to działalność organów administracji publicznej będąca elementem kierowania bezpieczeństwem narodowym, która polega na zapobieganiu sytuacjom kryzysowym, przygotowaniu do przejmowania nad nimi kontroli w drodze zaplanowanych działań, reagowaniu w przypadku wystąpienia sytuacji kryzysowych, usuwaniu ich skutków oraz odtwarzaniu zasobów i infrastruktury krytycznej".

 

W celu uporządkowania procesu zarządzania kryzysowego przyjmuje się postępowanie zgodne z czterema fazami:

1. Faza zapobiegania – polega na podejmowaniu działań wyprzedzających, które pozwolą na wyeliminowanie i zredukowanie wystąpienia sytuacji kryzysowej oraz ograniczenie jej skutków. W jej ramach dokonuje się w szczególności:

  • analizy zagrożeń – ich identyfikacji i inwentaryzacji, określenia ich źródeł i prognozy skutków ich wystąpienia,
  • monitorowania wydarzeń mogących skutkować powstaniem zagrożenia,
  • sporządzenia bilansu dostępnych zasobów (sił i środków),
  • przygotowania planu działań prewencyjnych.

2. Faza przygotowania – polega na planowaniu wszelkich możliwych sposobów reagowania w przypadku wystąpienia konkretnych sytuacji kryzysowych, w szczególności:

  • opracowaniu planów ochrony,
  • tworzeniu warunków organizacyjnych, technicznych i finansowych sprawnego zarządzania kryzysowego,
  • stworzeniu skutecznych systemów łączności i monitoringu,
  • utrzymywaniu systemów ostrzegania i alarmowania,
  • tworzeniu baz magazynowych, baz danych o możliwościach pozyskiwania niezbędnych środków
  • i materiałów,
  • szkoleniu służb ratowniczych, edukacji społeczeństwa.

3. Faza reagowania – polega na podjęciu działań w zakresie udzielenia pomocy poszkodowanym oraz działań prowadzących do ograniczenia strat i zniszczeń, w szczególności:

  • uruchomieniu procedur stosownych do występujących zagrożeń, w tym zadysponowanie odpowiednich sił i środków,
  • uruchomieniu procesu całodobowego przepływu informacji,
  • koordynacji i kierowaniu prowadzonymi działaniami aż do ustania przyczyn powstania zagrożenia,
  • gromadzeniu i dokumentowaniu informacji,
  • prognozowaniu rozwoju sytuacji i skutków podejmowanych działań.

4. Faza odbudowy – polega na prowadzeniu działań przywracających stan pierwotny, stan sprzed wystąpienia sytuacji kryzysowej. Dzieli się na działania krótkofalowe - zapewniające minimalny standard poszkodowanym i działania długofalowe- zapewniające odbudowę zniszczonych miejsc wraz z ich zabezpieczeniem przed zniszczeniem w przypadku wystąpienia po raz kolejny sytuacji kryzysowej. Do działań podejmowanych w ramach tej fazy należy w szczególności:

  • szacowanie powstałych szkód i strat,
  • uruchomienie programu pomocy finansowej dla poszkodowanych,
  • odbudowa i przywrócenie sprawności infrastruktury krytycznej,
  • odtworzenie i uzupełnienie zasobów oraz przywrócenie gotowości podmiotów ratowniczych,
  • sporządzenie analiz i raportów z prowadzonych działań,
  • rozliczenie kosztów działania,
  • modyfikacja i aktualizacja planów ochrony.

 

Podsumowując, aby uniknąć, a raczej co bardziej prawdopodobne zminimalizować prawdopodobieństwo wystąpienia sytuacji kryzysowej musimy nauczyć się z nią żyć i postępować. W tym celu potrzebne są nam procedury i wytyczne, które stworzą „podręcznik najlepszych praktyk”. Taki podręcznik stworzyła ustawa o zarządzaniu kryzysowym nazywany Planem Zarządzania Kryzysowego, zgodnie z zapisem w art. 5. Powyższe Plany sporządzane są na wszystkich poziomach władzy - centralnym, wojewódzkim, powiatowym oraz gminnym.

 

PDF
DRUKUJ
POWRÓT
KONTAKT
Decyzja użytkownika w zakresie plików Cookie na niniejszej stronie

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookie i podobnych technologii m.in. w celach statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. W programie służącym do obsługi Internetu można zmienić ustawienia dotyczące plików cookie.Korzystanie z tego serwisu bez zmiany ustawień dotyczących plików cookie oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia.

Akceptuje powyższe warunki